ساعت نه شب، دم در!

1-من عکس عروسی خیلی از آدما رو که می بینم معنی جمله ی "عشق کوره" رو عمیقا درک می کنم :))

دلم نمی خواد لفظ "زشت" رو در توصیف چهره آدما به کار ببرم... ولی خب، آدم هایی رو می بینم که با افرادی به غایت ز... یعنی نامتناسب ازدواج کرده ند و زیر عکس هم چند جمله ی عاشقانه نوشتن در وصف معشوق! توجه کنید عکس عروسی معمولا بهترین و خوشگل ترین وضعیت فرد هست. سال بعد در عکس سالگرد ازدواج می شه دید که قیافه اصلی شون چه جوریه و با حیرت بیش تر می شه جملات عاشقانه ی زیر عکس رو خوند!! البته بحث سلیقه و علف باید به دهن بزی شیرین باشه هم هست. اما بعضی موارد رو حتی در این ها هم نمی شه گنجوند.

2- عکس بچه های مردم رو هم گاهی تماشا می کنم. دروغ چرا من واقعا از برخی خصوصیات ظاهری نژاد ایرانی خوشم نمیاد. خودم که تمام بچگیم (نه نوجوانی!) از داشتن چشم و ابرو و موی مشکی ناراحت بودم. یعنی شاید وقتی یه بچه بزرگ بشه با موهای مشکی و پوست گندمی خیلی جذاب بشه . اما تا وقتی بچه ست نع!! مخصوصا دختربچه هایی که یک خروار ابروی پیوسته دارند و با چشمان جدی از زیر اون کپه ی ابرو به بزرگترها نگاه می کنند. مخصوصا وقتی به گوش دختربچه دو ساله ی ابرو پیوسته ، گوشواره ی طلا هم می زنند و وقتی این بچه سال های دبستان رو با همون ابروها می گذرونه و در سن بلوغ اضافه وزن هم پیدا می کنه. و.... خلاصه این ویژگی های طبیعی نژاد ایرانی اصلا محبوبم نیستند. به خصوص این ویژگی ها بیش تر توی چشم می زنه، موقعی که بچه ی معمولی مذکور در آغوش مادر بینی عملی و موهای بلند دکلره و صورت بند انداخته ی سفید داره با دندون های شیری یکی درمیون-افتاده لبخند می زنه!!

با همه ی این ها، مادرها در فضای اینترنت خودشون و بقیه رو از عشق و "نفس" بودن بچه شون خفه می کنند.

3- نتیجه گرفتیم که خیلی خوبه که عشق کوره!! وگرنه نه هیچ ازدواجی صورت می گرفت (هیچ کس که بی عیب نیست و همه خوشگل مادرزادی نیستند) و اگر هم اشتباهی (!) بچه ی این وسط درست می شد، با دیدن خوشگل نبودنش ساعت نه شب می ذاشتند دم در! خلاصه نسل مون منقرض می شد و راحت می شدیم.

4- از شوخی گذشته، اگر یک نفر بدونه که عشق چه جوری آدمو کور می کنه که دیگه آدم نه تنها ظاهر، بلکه باطن نامتناسب طرف مقابل رو نمی فهمه، خود منم :|