پیش به سوی.... پس رفت!

آمریکا. همه اش هشت سال یک آدم حسابی صلح طلب با زن و بچه ی باسواد آمد در کاخ سفید.یکی که شعورش می رسید "مرگ بر مرگ بر" و "جنگ جنگ" نگوید.بنده خدا هشت سال زور زد صلح به پا بکند و هشت سال مردم آن کشور وقت داشتند که هر روز با دیدن چهره ی مرد سیاهپوست جدی اما مثبت مملکت در مقام ریاست جمهور، نژادپرستی را بگذارند کنار، تبعیض را بگذارند کنار. زد زیر دلشان. الا و بلا ما احمقی مثل ترامپ را می خواهیم! رای می دهیم تا او بیاید و نه تنها نژادپرستی، بلکه جنسیت زدگی و هرنوع تبعیض هست برای ما راه بیندازد. ما پس از این همه سال خواندن درباره ی هولوکاست و مذموم بودن نژادپرستی ، حالا دلمان همین را می خواهد. لیاقت ما همین است.

ترکیه. یک زمانی حسابی کشور عقب افتاده و داغانی بود. یکهو رو آمد. کشور لائیک را می دیدی و حض می کردی. آن قدر اروپایی شدند که حتی رویشان زیاد شد و گفتند جان مادرتان، ما را هم عضو اتحادیه ی اروپایی بکنید! اروپا گفت عمرا! کار خوبی هم کرد. حالا ببینید ترکیه چگونه راه کشور ما را در پیش گرفته. دیگر آن قدرها هم لائیک نیست.در آنکارا، تلویزیون ترکیه را که می دیدم کوچک ترین شباهتی به شبکه های ماهواره ای ترکیه نداشت. شبانه روز چیزی شبیه به "زلال احکام" و تواشیح پخش می کرد! آقای رسپشنیست هتل، داد سخن می داد که ترکیه هم باید مثل ایران باشد آخر احمدی نژاد خعلی خوب است و ای کاش ماه رمضان های ترکیه هم مثل کشور شما بگیر و ببند داشت!! باور می کنید؟! امروز رئیس جمهور و همسر محجبه اش، هر روز بساط تازه ای برای سرکوب و دیکتاتوری پیاده می کنند و اگر چند سال دیگر تا این حد پس رفت کنند که بگویند "حجاب اجباری" من تعجبی نمی کنم. دیروز هم که آقا اردوغان در عملی خنده دار تاج دختر شایسته ترکیه را از او پس گرفته!

ایران را نگاه کنید. هرچه جاده و آبادی ست را رضا شاه (یا همان رضاخان سیبیلوی ترسناک و بداخلاق توی کتاب تاریخ دبستان) ساخته. کشور ما هم یکی دو متر نیست که برادر من، تا هرچقدر زنده بوده و می توانسته ساخته و بعد هم رفته به رحمت خدا و نور ببارد به قبرش که اگر او نبود همین یک عدد جاده ی چالوس را هم نداشتیم که عید به عید ، پنج روز برویم حالمان عوض بشود و این خیابان ولیعصر با آن همه چنار زیبا را که مسئولین امروز قطع می کنندشان(!) نداشتیم. مسئولین فعلی پس از گذشت بیست سال هنوز هفت در صد!!! از جاده ی جدید خفن و فوق العاده ی خودشان را ساخته اند و خودشان محاسبه کرده اند، که اگر با همین فرمان بروند جلو ساخت این اتوبان خفن تهران-چالوس شان هفتاد سال طول می کشد!! داشتیم به کشوری فوق العاده تبدیل می شدیم که خوشی زد زیر دل مردم.دانشجویانی آن زمان تربیت شدند که عرضه ی انقلاب کردن داشتند. جوانان فعلی...! هه نگویم برایتان، خیلی هنر بکنند تنهایی شلوارشان را بالا می کشند. (باشد باشد شاه خعلی بد بود.این کتاب های دخترم فرح و خاطرات خاندان شاه و اعضای دربار که چاپ کرده اند و تویش نوشته اند ما درباری ها همه فاسد بودیم، این ها هم همه اش واقعی ست. اصلا هم به کسی برای نوشتنش پول نداده اند. سریال کلاه پهلوی هم عین حقیقت است. باشد من خبط کردم یک چیزی گفتم. شما به دل نگیرید).

پس از هشت سال حضور خاتمی که ما را از خفقان دهه شصت و هفتاد با هاشمی جان رفسنجانی درآورد، احمدی نژاد آمد و باورتان بشود یا نه، حقیقتا جمعیت زیادی در دور دوم به او رای دادند.همان هایی که چند ماه پیش برای مستر رئیسی تبلیغ می کردند...طبیعی ست البته، بالاخره هرکسی و هر عقیده ای طرفدارهایی دارد اما "میزان" این طرفدارهاست که تن آدم را می لرزاند.

انگار این جوری ست که هر کشوری، چند سالی - یا چند دهه ای- دوران طلایی دارد و بعدش تبدیل به یک دیوانه خانه می شود.ناگهان ملت می زند زیر دلشان و انگار که فریاد بکشند "ما لیاقت خوشبختی را نداریم" مملکت شان را کن فیکون می کنند، آن هم به بدترین شکل.